Seks dla zaawansowanych

Seks dla zaawansowanych

Wyrafinowane, odkrywcze pozycje seksualne nie są niczym nowym, choć wśród szerokiej rzeczy odbiorców spopularyzowały je dopiero współczesne środki masowego przekazu.

Nader rzeczowe traktaty i manuskrypty doradzające, jak zmierzać do seksualnego zaspokojenia i opisujące bogaty wachlarz erotycznych pozycji i praktyk - część kulturowego dziedzictwa wielu cywilizacji - powstawały w Indiach, Chinach, na Środkowym Wschodzie. Niektóre z tych tekstów poświęcono pogoni za zmysłowymi i erotycznymi przyjemnościami. Inne, na poły medyczne pisma zawierają porady na temat seksualnego zdrowia i szczęścia, jeszcze inne dotyczą wzbogacania seksu praktykami jogi, wznoszącymi oboje kochanków na wyższe poziomy duchowej świadomości.

Kamasutra, kodeks miłosny spisany przez Watsjajanę około czwartego wieku naszej ery, należy do najsłynniejszych tekstów doradzających, jak zmierzać do seksualnego spełnienia. Pierwsza angielska wersja Kamasutry, przełożona została z sanskrytu przez słynnego brytyjskiego podróżnika Sir Richarda Burtona i przeznaczona dla prywatnego grona odbiorców, została wydana w roku 1883 przez Towarzystwo Kamasutry z siedzibą w Londynie i Benares. Ta elitarna organizacja zajmowała się podówczas wyszukiwaniem, nabywaniem i tłumaczeniem ważnych, historycznych tekstów poświęconych erotycznej miłości.

Pierwsze, przeznaczone dla szerokiej publiczności wydanie traktatu Watsjasjany ukazało się na Zachodzie dopiero w roku 1963, a i wówczas bezpretensjonalne, szczegółowe opisy seksualnych zwyczajów dawnej, indyjskiej arystokracji i burżuazji wzbudziły niemałe zamieszanie wśród europejskich odbiorców. Bogactwo i różnorodność przytaczanych technik i pozycji naprawdę pobudza wyobraźnię czytelników. Przypadająca na lata sześćdziesiąte publikacja Kamasutry stała się jednym z wielu wydarzeń tej przełomowej dekady, zwiastującej nowe i bardziej otwarte podejście do seksualności człowieka.

Indyjski traktat nie koncentruje się wyłącznie na omawianiu erotycznych praktyk; odnajdujemy w nim barwny obraz i pochwałę światowego życia, bliskiego obcowania ze sztuką, a także rozlicznych przyjemności, sportów i rozrywek, stosowanych do potrzeb zamożnych i wykształconych przedstawicieli uprzywilejowanych klas dawnych Indii. Treść nauk Watsjajany wynika z hinduistycznej zasady Kamy (pożądania) - afirmacji i celebracji zmysłowych doznań i tęsknoty za miłością. W aspekcie duchowym można odczytać praktyki Kamy jako oparte na samodoskonaleniu dążenie do zjednoczenia z bóstwem.

Mistyczne ujęcie seksualnego zjednoczenia, mimo kulturowych i historycznych różnic, silnie przemawia do współczesnego czytelnika. Autor Kamasutry nie cofa się jednak przed szczerym dyskursem na temat bardziej praktycznych aspektów seksu, nawet jeśli omawia je w kontekście społecznych podziałów i obyczajów swej epoki, które nam - dwudziestowiecznym odbiorcom - mogą wydawać się nieco dziwaczne czy anachroniczne.

Kamasutra opisuje bezpretensjonalnie, wręcz beznamiętnie, całe bogactwo zachowań seksualnych. Naucza sztuki dotyku i pieszczot, pocałunków, miłosnych uderzeń, ukąszeń i drapania, zaleca urozmaicanie pozycji, wypowiada się na temat dominacji i uległości, praktyk oralnych, a nawet analnych. Nie jest to stanowczo lektura dla ludzi pełnych zahamowań, tradycjonalistów oraz tych, których całkowicie zadowala pozycja misjonarska.

Watsjajana zachęca swych czytelników do rozwijania potencjału seksualności, począwszy od niemal zwierzęcych instynktów. aż po wzbogacanie zmysłowej miłości pełnią przyrodzonej człowiekowi wrażliwości i czułości. Z całym naciskiem podkreśla, iż mężczyzna winien stale doskonalić się w sztuce zaspokajania namiętności swej kochanki, wspomina o pozycjach z dominującą partnerką oraz konkluduje, iż wszelkie rodzaje seksualnych zachowań i praktyk powinny wzbudzać w sercu kobiety miłość, przyjaźń i szacunek.